əmioğlu

əmioğlu
sif.
1. Əminin oğlu. Qızlar şərti pozan əmioğlunu danladılarsa da, yenə gülüşməyə məcbur oldular. M. Hüs..
2. Özündən yaşlı əmisi oğluna, yaxud başqa bir adama müraciət sözü. Əmioğlu, bir bura zəhmət çək. – <Sara:> Bəhram! Əmioğlu, özün bilirsən ki, mənim dünyada bir kimsəm yoxdur. C. C..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • ağmatan — (Ağdam, Bərdə, Şuşa) kök və göyçək (qız). – Səfdər əmioğlu Sadığa ağmatan bir qız alıf ki, heç olara yaraşan deyil (Ağdam) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • əmuzadə — ə. və f. əmuşağı (əmioğlu və ya əmiqızı) …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • ağıl — 1. is. <ər.> 1. İnsanda düşünmə və dərketmə qabiliyyəti; zəka. // Şüur, idrak. Bu növcavan gülüzlü, xoşsifətli olub, ağıl və kamalı üzündən məlum edirdi. N. N.. Ağıl deyir, qalmayacaq yer üzündə qandan əsər; Hər könülə ilham kimi gələcəkdir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • axur — is. 1. Heyvanlara yem tökmək üçün taxtadan, daşdan və s. dən qayırılan divara yapışıq qab, qutu. <Əmioğlu:> Budaq baba, . . atı axura çək, rahat et, sonra uşaqlarınız ilə otağa buyurun, bizə qonaq olun. S. S. A.. Firidun söhbəti kəsib, yenə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • beşbetər — sif. <beş və fars. bədtər> Daha pis, ən pis, çox pis. <Əlyarov:> Eh, ay əmioğlu, sən də məndən beşbetər ağıldan kasıbsan ha! M. Hüs …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bərəkət — is. <ər.> 1. Bolluq, məhsuldarlıq. <Əmioğlu:> Yoxsa həqiqətdə bizim südümüzün bərəkəti həmin qapıbir qonşularımızın pambığının bərəkətinə bağlıdır. C. M.. <Nizami:> Məmləkətimizin mövqecə əhəmiyyəti, düzlərimizin zənginlik və… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • elçi — is. 1. dipl. Bir dövləti başqa bir dövlətdə təmsil edən diplomatik nümayəndə; səfir. 2. Oğlan və ya onun adamları tərəfindən qız istəmək üçün qız evinə göndərilən şəxs. <Səkinə xanım:> Söz açıq gərək, <Ağa Həsən> məndən ötrü bibimin… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • xoralı — sif. Çirkli, irinli yaralar basmış. Xoralı üz. Xoralı əl. – Arxa yaralı, baş xoralı, sinə cərahət; Bu zəhmət ilə cənnəti neylərsən, əmioğlu? M. M …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yanaq — is. Üzün almacıq sümüyündən çənəyə qədər olan qismi. Yanağından öpmək. Qırmızı yanaq. – Yanaq üzrə saçın tavusa bənzər; Ki, seyri cənnətül məvayə düşmüş. Nəs.. <Muradın> fikrində gəzib dolaşan Nigar idi. O Nigar ki gülümsərkən yanaqlarında… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əfsus — n. <fars.> Heyif, təəssüf. Yox səndə nişani namü namus; Əfsus ki arsızsan, əfsus! F.. Əfsus, qocaldım, ağacım düşdü əlimdən; Səd heyif cavanlıq! M. Ə. S.. <2 ci cariyə:> Nazlı məlikəmiz Südabə, əfsus! Hər sevincə qarşı kədərli, məyus! …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”